Geslepen als glas

Vandaag vormt de voorgevel het visitekaartje van de woning. De bakstenen muur met opliggend voegwerk bleef intact en het mooie houtsnijwerk en de kroonlijsten werden gerenoveerd en geschilderd in Flamant-groen. “De grootste opdracht bij de renovatie van de voordeur was om ervoor te zorgen dat het geslepen glas niet brak”, vertelt Stéphanie. De inkomhal heeft een donkere granitovloer met kleurrijke mozaïektegeltjes. “De muren waren oorspronkelijk gemarmerd, maar omdat die te erg beschadigd waren, hebben we ze noodgedwongen witgeschilderd.” De muurornamenten, kroonlijsten en centrale rosas bleven wel bewaard.

Zolderdeuren

In het oorspronkelijke woonhuis brachten de bewoners de bibliotheek (vooraan) en de eetkamer onder. Beide vertrekken hebben een voleiken parketvloer terwijl de grote deuren met geëtst glas de ruimtes van elkaar scheiden. “De deuren hebben we op zolder teruggevonden, het glas in de kelder”, lacht Stéphanie. In de eetkamer staat centraal een houten tafel en vier Philippe Starck-stoelen. Aan de muur hangt een grote wereldkaart op doek. “Ideaal voor als we naar het journaal kijken. Weten we meteen wat zich waar afspeelt.”

Patio als centrale as

Eén trede lager komen we in het ‘nieuwe gedeelte’, met de zithoek en de keuken. In deze ruimtes ligt een antracietgrijze polybetonvloer met daaronder vloerverwarming. Dezelfde vloer loopt door op de patio, die de centrale as vormt en de aanbouw een stuk lichter maakt. Voor het buitenschrijnwerk opteerden ze voor onbehandeld padoek. “Zeer bewust, omdat we vooral natuurlijke materialen wilden laten primeren.” In dezelfde optiek kozen de bouwheren voor een bijzonder originele gevelbekleding: blauwe hardsteen. Zowel de gevel van de patio als de achterzijde van het huis zijn integraal in blauwe steen gezet. “Het fijne is dat de steen mooier wordt met de jaren, en zijn kleurschakeringen variëren naargelang het weer.”

Gewichtige keuken

De keuken is een geslaagde combinatie van Ikea-kastjes in witte hoogglans en maatwerk door de bouwheer. Een architecturale vondst is het keukeneiland dat een betonnen werkblad heeft, met daarop een blok uit inox met twee spoelbakken en een gasfornuis. “Dat blad weegt maar liefst 998 kilo. We hebben het laten maken door ArtStone. Het was een huzarenstukje om het hier binnen te krijgen”, licht Lawrence toe. Felgroene Marokkaanse tegels (van Emery & cie) in de keukennis zorgen voor een fris kleuraccent, terwijl de lampen in witgroen het plaatje compleet maken.

70 meter gras

Parallel met de keuken ligt het bureau. Ook hier vormen witte en multifunctionele Ikea-ladekastjes de basis, aangevuld met een schrijftafel en boekenleggers op maat. Zowel dit kantoor als de keuken hebben hoge schuiframen, die toegang geven tot de tuin. Deze laatste is smal (8 meter) en vooral lang (ruim 70 meter). Het terras heeft een vloerbedekking uit polybeton, net als binnen. Origineel is het langwerpige vijvertje met fontein, dat identiek terug te vinden is op de patio.

Badeiland

Via de originele, witgeschilderde trap komen we op de eerste etage. In tegenstelling tot het gelijkvloers primeren hier lichte kleuren, met een witte grenen vloer als rode draad. Verder geen afgesloten kamers op deze bovenverdieping, maar eerder een open structuur. “Doel was om hier een soort loftgevoel te creëren”, aldus Lawrence. Vooraan ligt de dressing, die meteen aansluit op de badkamer. Die heeft een groot, rechthoekig bad dat, net als een kookeiland, een centrale plek inneemt. De douche lieten ze bekleden van matzwarte tegels. Achteraan, tot slot, ligt de master bedroom, met grote ramen die zicht bieden op de tuin. Het platdak van de eerste etage willen de bouwheren in de toekomst omvormen tot dakterras. “Het plan zit al in ons hoofd. Een deel willen we bekleden met padoek, en een ander deel wordt een groendak. Het voordeel is dat je hier kan zonnen, zonder dat iemand je ziet.” Niet slecht voor een huis, hartje Kessel.